Podczas wędrówek po Górnym Śląsku warto zwrócić uwagę na kościół Opatrzności Bożej w Piasku. Postawiono go w miejscu wcześniejszego zboru, który przetrwał nie dłużej niż 3 lata. Spłonął trafiony piorunem.

Dzisiejszy Piasek założono jako kolonię Ludwigsthal ponad 270 lat temu.

Osiadli tutaj niemieccy koloniści byli wyznania ewangelicko-augsburskiego i do kościoła w Tarnowskich Górach mieli ponad 3 mile pruskie (1 mila pruska to 7532,48 metrów) i to kiepskimi drogami.

Dlatego hrabia August Ludwik Pückler postarał się o zgodę na wzniesienie domu modlitwy w Piasku i to on go ufundował. Wtedy też powstała szkoła i założono cmentarz.

Zbór wybudowano w 1755 r., ale nie przetrwał długo.

Budowla była drewniana i podczas burzy trafił ją piorun.

Wybuchł pożar i ogień strawił świątynię.

Dlatego następny kościół był już murowany. Jak podaje Bernard Szczech został wzniesiony w latach 1758-1760, w 1820 r. dobudowano wieżę, a jej charakterystyczna nadbudowa z muru pruskiego powstała w 1865 r.

Mimo że świątynia Opatrzności Bożej w Piasku powstawała w trzech etapach, trzeba przyznać, że efekt robi wrażenie. Skromna, ale zgrabna budowla ma osobliwy urok.

::news{"type":"see-also","item":"530"}